Voor ieder dier de beste zorg!
Anaalklieren
De anaalklieren zijn twee kleine geurkliertjes die in de sluitspier van de anus ingebed liggen. De anaalklieren worden geleegd bij het ontlasten en soms ook bij angst . Bij de voorouders van onze honden (wolven) gaven ze de ontlasting een speciaal geurtje.
Hiermee werd het territorium afgebakend. Bij onze huishonden is deze funktie grotendeels verloren gegaan. De kliertjes zijn er nog wel en kunnen voor veel overlast zorgen door overvuld of ontstoken te raken.
Anaalklierproblemen zien we vaker bij bepaalde rassen optreden. Voorbeelden zijn Cocker Spaniels, Golden Retrievers, Pinschers, Duitse herders en Terriers.
Honden kunnen zelf niet bij hun anaalklieren. Als deze overvuld of ontstoken zijn gaan ze in de omgeving (rond de staart) zitten likken en bijten, soms tot bloedens toe. Ook het zogenaamde sleetje rijden is een poging van de hond om van de irritatie en jeuk af te komen. De hond schuift hierbij met z'n achterste plat over de grond, vaak met de achterpoten omhoog.
Een ander probleem is het anaalklierabces (steenpuist). Hierbij is een ontsteking ontstaan in de anaalklier en is het kliertje gevuld met pus. Dit baant zich vervolgens een weg naar buiten toe. Als het abces nog niet doorgebroken is ziet u naast de anus een zeer pijnlijke zwelling, is het wel doorgebroken dan ziet u naast de anus een klein gaatje waar bloed en pus uitkomt.
Heeft uw hond jeuk bij zijn staartwortel, rijdt hij sleetje of ziet u een vreemde zwelling bij zijn anus, dan is de kans groot dat er iets mis is met de anaalklieren en is een bezoek aan uw dierenarts aan te raden.
Uw dierenarts zal eerst kijken of er misschien nog andere oorzaken zijn voor de klachten (lintwormen, vlooien) en vervolgens de anaalklieren van de hond onderzoeken . Aangezien de zakjes in de sluitspier zitten betekent dit dat hij de hond soms rectaal zal moeten onderzoeken.
De anaalklieren wordt opgezocht en indien nodig leeggedrukt. Dit is voor de hond onaangenaam, maar alleen bij een ontsteking echt pijnlijk. Het stinkt wel!!
In de meeste gevallen is het voldoende als uw dierenarts de klieren leegdrukt, maar in enkele gevallen is verdere behandeling noodzakelijk. Als de anaalklier ontstoken is, zal hij uw dier een antibioticumkuur voorschrijven, of er wordt locaal in de anaalklier wat zalf aangebracht om de ontsteking te behandelen.
Anaalklierabcessen worden geopend en uitgespoeld, dit is soms zo pijnlijk dat de hond een roesje nodig heeft. Ook hier wordt met antibioticum nabehandeld om de ontsteking weg te krijgen.
Bij sommige dieren helpt het leeg drukken van de zakjes maar heel kort. Na enkele weken zijn ze weer vol en beginnen de problemen opnieuw. In deze gevallen is het een optie om de anaalklieren operatief weg te nemen, de hond is dan definitief van de problemen af.
De hond wordt onder narcose gebracht, de haren om de anus worden weggeschoren en de anaalklieren leeggedrukt. De zakjes worden gevuld met een kunsthars wat hard wordt om ze tijdens de operatie makkelijker terug te vinden. Naast de anus wordt een klein sneetje gemaakt en de anaalzak wordt uit de sluitspier geprepareerd en verwijderd. Vervolgens wordt de wond gehecht. Het andere zakje wordt op dezelfde wijze behandeld. De sluitspier mag niet worden beschadigd,want dit kan leiden tot incontinentie (het niet meer op kunnen houden van ontlasting).
Samenvatting
Problemen met anaalklieren komen vaak bij honden voor. Meestal is er sprake van jeuk in de buurt van de staart. De problemen zijn goed te behandelen, maar in hardnekkige gevallen kan een operatie de aangewezen weg zijn.